متن زیر نامه‌ای است که ایرج افشار در سال 1383 خطاب به احمد مسجدجامعی، دومین وزیر فرهنگ دولت خاتمی نوشته است. نامه مربوط به زمانی است که کتاب فهرست دست‌نویسهای فارسی در کتابخانۀ ملّی اتریش و آرشیو دولتی اتریش در وین (مؤسسۀ نشر فهرستگان، 1382) تألیف افشار برندۀ جایزۀ کتاب سال شده بود. در این موقع افشار به دلیل حادثه‌ای که برایش پیش آمده بود مدتی در بستر بیماری بود. افشار این جایزه را پذیرفت و چنانکه شیوۀ او بود آن را به مرکزی فرهنگی (کتابخانۀ مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران) اهدا نمود تا اینگونه کمکی دیگر به پژوهش در عرصۀ ایرانشناسی کرده باشد. آن مرحوم در شمار معدود روشنفکران عملگرای ایران بود که برخلاف بسیاری از دوستانش به تحریم کردن تمام نهادهای دولتی و کسب حسن شهرت از این راهها اعتقادی نداشت. در پی این بود که کاری انجام شود که برای ایران فایده داشته باشد. بنابراین با تألیف و انتشار آن کتاب به ایرانشناسی در اتریش خدمت کرد و با اهدای جایزۀ آن به کتابخانۀ مرکزی به ایرانشناسی در ایران. با اینکه این نامه سردستی و قلم‌انداز و در بستر بیماری نوشته شده سطرسطر آن حاوی مطالب ارزنده و آموزندۀ بسیاری است. خاک بر او خوش باد.

محمد افشین‌وفایی

 

جناب آقای مسجدجامعی، وزیر محترم فرهنگ

چون در پایان دیدار خصوصی خود در بیمارستان جم فرمودید که یکی از جوایز سال کتاب به فهرست‌نگاری نسخه‌های خطی من به من عنایت شده است ضمن تشکر از فضلایی که چنین تشخیص داده‌اند این وکالت‌نامۀ تام‌الاختیار را توسط فرزندم آرش افشار که از راه دور آمده است به حضور عالی می‌فرستم تا مقرر فرمایید موافق نیّتم عمل شود.

چون از آغاز خدمت کتابداری - پنجاه و چهار سال پیش - توجه و شوق بی‌تابانه به نگاهبانی نسخه‌های خطی - که از سرمایه‌های جاودانه و گرانقدر ملّی است - داشته‌ام خواهشمندم مقرّر شود تمام نقدینگی آن به کتابخانۀ مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه طهران - که امیدوارم از خادمان آن بوده باشم - تحویل شود و آن را یکسره مصروف خریدن کتاب خطی کنند تا مگر یک برگ یا نسخه بر آن خزانۀ حکمت افزوده شود.

دستور خواهید فرمود که جناب‌عالی را از جریان اقدامی که انجام خواهد شد آگاه فرمایند.

ایرج افشار